Viskinin özünde yalnızca dört doğal malzeme vardır. Bunlar su, arpa, maya ve turba’dır.
Turba, viski’e tat ve koku veren bitki kömürüne denir. Bitki kömürü toprak kazılarak tabaka tabaka kesilir ve köylüler tarafından evlerde yakıt olarak da kullanılır. Bitki kömürü, oluştuğu bölgeye göre yanarken değişik bir koku verir. Özellikle deniz kenarı ve adadaki bitki kömürleri yanarken iyot ve yosun kokusu yayar. Viskinin ham maddesi olan arpa maltları, turba dumanında kurutulur. Yörelere göre bitki kömürünün kendi öz kokusu olduğundan her yörede yapılan viskinin kokusu değişik olur. Bu kokular viskiye özellik veren aromalardır.
Viski beş işlemden geçirilerek yapılır:
Çimlendirme (Maltlama): İlk olarak arpa, suda birkaç gün bırakılarak filizlenir. Filizlenen arpalar turba ateşinde fırınlarda kurutulur.
Ezme (Mashing) : Malt hâline gelen arpa, çok ince olmamak kaydıyla çekilir. Lapa teknelerine dökülerek sıcak suyla lapalama işlemine geçilir Lapalama işleminde suyun sıcaklığı 63-95 Co arasında olmasışekerin tamamıyla suya çıkmasını sağlar. Bu aşamada kullanılan kaynak suyunun kalitesi maltın tadının oluşmasında çok önemli yer tutar.
Mayalama (Fermantasyon): Ezme işleminden sonra oluşan tatlımsı özsu alınarak içine maya karıştırılır. Mayalama süresince şeker alkole dönüşür.
Damıtma (Distillation) : Mayalanan bu öz bakır imbikler içinde iki kez damıtılır. İkinci damıtmadan sonra aroma bakımından zengin olan orta kısmı viski yapımında kullanılır. Viski özel bir tada sahip olmasını sağlayan meşe veya kiraz ağacından yapılan fıçılara doldurulur. Viskinin doğduğu yerin tat ve kokusunu taşımasını fıçıların nefes alması sağlar. Denizin yosunlu kokusunu veya dağların tatlı serinliğini, kısaca coğrafyayı yaşatan, bu fıçılardır.
Olgunlaştırma: Viski, depolarda yıllar boyunca olgunlaşmaya bırakılır. Hangi çeşidi olursa olsun, viskiler şişelenmeden önce geçirmesi gereken süre en az 3 yıldır.
|